Η προστατίτιδα είναι η πιο κοινή ουρολογική παθολογία, η οποία χαρακτηρίζεται από μια φλεγμονώδη διαδικασία στον προστάτη αδένα. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, εμφανίζεται σχεδόν στο 40% των ανδρών. η κύρια ομάδα κινδύνου είναι ασθενείς 30-45 ετών. Σχεδόν κάθε τρίτη επίσκεψη σε ουρολόγο σχετίζεται με αυτή την ασθένεια.
Σπουδαίος!
Οι πληροφορίες από αυτό το άρθρο δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτοδιάγνωση και αυτοθεραπεία. Για να κάνετε σωστή διάγνωση και να συνταγογραφήσετε θεραπεία, θα πρέπει πάντα να συμβουλεύεστε έναν γιατρό.
Η εμφάνιση παθολογίας συχνά διευκολύνεται από τη μειωμένη ανοσία, την υποθερμία, την παρουσία κακών συνηθειών και τον καθιστικό τρόπο ζωής, την έλλειψη τακτικής σεξουαλικής ζωής και τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις. Η θεραπεία της προστατίτιδας μπορεί να είναι αρκετά μεγάλη, ειδικά στα τελευταία στάδια ανάπτυξης. Όσο πιο γρήγορα ένας άνδρας αναζητήσει ιατρική βοήθεια, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα επιτυχούς ανάρρωσης. Χωρίς έγκαιρη θεραπεία, αυξάνεται ο κίνδυνος σοβαρών συνεπειών, συμπεριλαμβανομένης της στειρότητας, των προβλημάτων με τη σεξουαλική λειτουργία και της ούρησης.
Στο άρθρο θα μιλήσουμε για τους μηχανισμούς ανάπτυξης της νόσου, τα συμπτώματα και τις αιτίες, καθώς και τις σύγχρονες μεθόδους θεραπείας.
Τι είναι ο προστάτης;
Ο προστάτης (ή αδένας του προστάτη) είναι ένα μη ζευγαρωμένο ανδρικό όργανο που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή εκκρίσεων για τη διατήρηση της δραστηριότητας του σπέρματος. Το όργανο βρίσκεται κάτω από την ουροδόχο κύστη και περιβάλλει την ουρήθρα. Είναι μικρό σε μέγεθος - περίπου όσο ένα καρύδι, αλλά είναι εξαιρετικά σημαντικό για την υγεία των ανδρών.
Ο προστάτης αδένας υποστηρίζει την παραγωγή των σπερματοζωαρίων, εξασφαλίζει την κίνηση και την εκσπερμάτισή τους, συμμετέχει στο σχηματισμό της σεξουαλικής επιθυμίας και την έναρξη του οργασμού, επηρεάζει τη δραστηριότητα των όρχεων και τη σύνθεση των ανδρογόνων (ανδρικές ορμόνες).
Οποιεσδήποτε παθολογικές διεργασίες στον προστάτη επηρεάζουν τη σύνθεση του προστατικού εκκρίματος. Ως αποτέλεσμα, η ποιότητα του σπέρματος υποβαθμίζεται και η γονιμοποιητική του ικανότητα μειώνεται. Επιπλέον, ο κίνδυνος ουρολοιμώξεων αυξάνεται, αφού φυσιολογικά ο προστάτης εμποδίζει τα βακτήρια να εισέλθουν στην ουρήθρα.
Δυστυχώς, οι ασθένειες που απαιτούν θεραπεία του προστάτη είναι αρκετά συχνές. Συνήθως μιλάμε για διάφορες καρκινικές και ορμονικές διεργασίες. Η προστατίτιδα θεωρείται μια από τις πιο συχνές παθολογίες του οργάνου, καθώς έχει διαφορετική παθογένεια.
Συμπτώματα της νόσου
Τα συμπτώματα της φλεγμονής του προστάτη μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τη μορφή της νόσου που διαγιγνώσκεται σε έναν άνδρα. Ανεξάρτητα από τη μορφή, επιλέγεται μια ολοκληρωμένη θεραπεία με στόχο την εξάλειψη των υπαρχόντων συμπτωμάτων.
Υπάρχουν 3 ομάδες συμπτωμάτων που χαρακτηρίζουν την προστατίτιδα:
- Σύνδρομο πόνου. Ο πόνος με προστατίτιδα μπορεί να ποικίλλει σε ένταση και τοποθεσία. Μερικές φορές το σύνδρομο πόνου εξαπλώνεται στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στο όσχεο, στο περίνεο, στον πρωκτό και στο κάτω μέρος της πλάτης. Όσο περισσότερη φλεγμονή αναπτύσσεται, τόσο πιο επώδυνος γίνεται ο ασθενής. Ο πόνος μπορεί να γίνει πιο έντονος κατά τη διάρκεια ή μετά τη σεξουαλική δραστηριότητα ή την ούρηση.
- Δυσουρικό σύνδρομο. Λόγω της αύξησης του μεγέθους του προστάτη, ασκείται αυξημένη πίεση στους ουρητήρες, γεγονός που οδηγεί σε σταδιακή μείωση του αυλού. Ο ασθενής έχει προβλήματα με την ούρηση, και μετά την επίσκεψη στην τουαλέτα παραμένει μια αίσθηση γεμάτη κύστη.
- Σεξουαλικές αποκλίσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας άνδρας μπορεί να παρουσιάσει συχνές επώδυνες αυθόρμητες στύσεις ή πλήρη έλλειψη σεξουαλικής διέγερσης. Συχνά με την προστατίτιδα, οι αισθήσεις οργασμού εξασθενούν και η ίδια η σεξουαλική επαφή γίνεται σύντομη ή η στύση μπορεί να εξαφανιστεί εντελώς κατά τη σεξουαλική επαφή.
Ένα από τα πρώτα σημάδια ανάπτυξης προστατίτιδας σε έναν άνδρα είναι η συχνή ούρηση και η δυσφορία στη βουβωνική χώρα. Υπάρχει ένα αίσθημα καύσου στην ουρήθρα, το οποίο εντείνεται όταν πηγαίνετε στην τουαλέτα. Υπάρχει γενική κόπωση, μειωμένη ισχύς, επιταχυνόμενη ή επώδυνη εκσπερμάτιση. Ωστόσο, η ασθένεια δεν χαρακτηρίζεται πάντα από την εμφάνιση αντίστοιχων συμπτωμάτων. Υπάρχουν μορφές προστατίτιδας που είναι ασυμπτωματικές στα αρχικά στάδια. Αυτό σημαίνει ότι η διάγνωση της παθολογίας σε τέτοιες περιπτώσεις θα είναι δύσκολη.
Αιτίες
Συχνά η ασθένεια εμφανίζεται σε φόντο μειωμένης ανοσίας, παρουσία σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων ή συνοδών παθολογιών. Μια κοινή αιτία προστατίτιδας είναι μια βακτηριακή λοίμωξη, η οποία προκαλεί φλεγμονή του ιστού του προστάτη.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της παθολογίας, ας επισημάνουμε τους κύριους:
- Υποθερμία. Η υποθερμία οδηγεί σε έντονο στρες στο σώμα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει εξασθενημένη ανοσία. Ως αποτέλεσμα, η παθογόνος μικροχλωρίδα αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ενεργά, γεγονός που οδηγεί σε μια φλεγμονώδη διαδικασία.
- Ανενεργός τρόπος ζωής. Η καθιστική εργασία και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας επηρεάζουν αρνητικά την κυκλοφορία του αίματος στα πυελικά όργανα. Αυτό οδηγεί σε στασιμότητα και φλεγμονή.
- Υπερβολικό σωματικό βάρος. Κατά κανόνα, οι υπέρβαροι ασθενείς οδηγούν έναν ανενεργό τρόπο ζωής, ο οποίος οδηγεί σε κακή κυκλοφορία των εσωτερικών οργάνων. Συμφόρηση και φλεγμονή αναπτύσσονται στους ιστούς του προστάτη. Για το λόγο αυτό, η ομαλοποίηση του βάρους θεωρείται ένας από τους κύριους τρόπους πρόληψης των παθήσεων του προστάτη.
- Παρουσία χρόνιων παθολογιών. Μια πηγή χρόνιας λοίμωξης στο σώμα αυξάνει τον κίνδυνο φλεγμονής του προστάτη.
- Χρόνια δυσκοιλιότητα. Η κατακράτηση των κοπράνων στα έντερα οδηγεί σε πίεση στον προστάτη, η οποία προκαλεί κυκλοφορικά προβλήματα. Επιπλέον, η δυσκοιλιότητα συχνά συμβάλλει στον πολλαπλασιασμό των παθογόνων μικροοργανισμών.
- Τραυματισμοί οργάνων. Σε περίπτωση τραυματικής βλάβης στον προστάτη ή στα πυελικά όργανα, η ροή του αίματος επιδεινώνεται και η τοπική ανοσία μειώνεται. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης προστατίτιδας.
- Χαρακτηριστικά της σεξουαλικής δραστηριότητας. Η υπερβολικά ενεργή σεξουαλική ζωή ή η παρατεταμένη αποχή μπορεί επίσης να προκαλέσει την ασθένεια.
Επιπλέον, οποιεσδήποτε συνθήκες καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της νόσου. Μιλάμε για συνεχές άγχος, έλλειψη ύπνου, υπερκόπωση.
Τύποι ασθενειών
Συχνά, τα συμπτώματα μιας παθολογίας εξαρτώνται από τον τύπο και τη φύση της πορείας της. Υπάρχουν διάφοροι τύποι προστατίτιδας, καθένας από τους οποίους έχει τα δικά του χαρακτηριστικά:
- Βακτηριακό. Ο πιο κοινός τύπος ασθένειας που εμφανίζεται ως αποτέλεσμα βακτηριακής μόλυνσης και μειωμένης ανοσίας. Υπάρχουν οξείες και χρόνιες μορφές παθολογίας. Κατά κανόνα, ένας άνδρας ανησυχεί για πόνο και δυσφορία στο περίνεο, προβλήματα ούρησης, επιδείνωση της γενικής υγείας και αυξημένη θερμοκρασία σώματος. Σε σοβαρές περιπτώσεις της νόσου, σημειώνεται η παρουσία αίματος ή πύου στα ούρα. Ωστόσο, τέτοια συμπτώματα είναι πιο χαρακτηριστικά για το οξύ στάδιο και τις υποτροπές της νόσου. Με τη χρόνια προστατίτιδα, τα συμπτώματα μπορεί να είναι «θολά» ή να μην εμφανίζονται.
- Βακτηριακό. Σε αυτή την περίπτωση, η ασθένεια έχει φλεγμονώδη και μη φλεγμονώδη φύση, συχνά ονομάζεται σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου (CPPS). Με αυτή τη μορφή προστατίτιδας παρατηρούνται καταστροφικές αλλαγές στον μυϊκό ιστό του αδένα. Οι αιτιολογικοί παράγοντες είναι αυτοάνοσα νοσήματα, ανωμαλίες ανάπτυξης οργάνων και χρόνια κυστίτιδα.
- Στασιμότητα. Αυτή η κατάσταση αναπτύσσεται στο πλαίσιο της χρόνιας προστατίτιδας και σχετίζεται με διαταραχή της μικροκυκλοφορίας και της κυκλοφορίας του αίματος στα όργανα της πυέλου. Επιπλέον, η παθολογία μπορεί να εκδηλωθεί απουσία σεξουαλικής επαφής για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς αυτό προκαλεί στασιμότητα των εκκρίσεων στον αδένα του προστάτη. Τις περισσότερες φορές, οι ασθενείς με αυτή τη μορφή της νόσου εμφανίζουν στυτική δυσλειτουργία, προβλήματα με την ούρηση και δυσφορία στη βουβωνική χώρα.
- Λογιστική. Η ανάπτυξη αυτής της μορφής προστατίτιδας διευκολύνεται από την εμφάνιση λίθων (πέτρες) στους ιστούς του προστάτη αδένα. Κατά κανόνα, η νόσος εμφανίζεται σε ασθενείς ηλικίας άνω των 55-60 ετών. Τα αίτια της παθολογίας είναι η ακατάλληλη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας ή της ουρολιθίασης. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα μιας τέτοιας προστατίτιδας στους άνδρες περιλαμβάνουν δυσκολία στην ούρηση, εξασθένηση της στύσης και εμφάνιση αίματος στα ούρα.
- Πυώδης. Μια επικίνδυνη συνέπεια της ακατάλληλης θεραπείας της οξείας προστατίτιδας μπορεί να είναι μια πυώδης μορφή της νόσου. Σε αυτή την περίπτωση, αναπτύσσεται ένα σύνδρομο οξέος πόνου, το οποίο επηρεάζει ολόκληρη την περιοχή του περίνεου και της βουβωνικής χώρας. Ο άνδρας αντιμετωπίζει απότομη αύξηση της θερμοκρασίας, σοβαρά προβλήματα με την ούρηση και παρουσία πυωδών εγκλεισμάτων στα ούρα. Η πυώδης προστατίτιδα θεωρείται η πιο επικίνδυνη, αφού αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να προκαλέσει απόστημα και να οδηγήσει σε θάνατο.
Διάγνωση προστατίτιδας
Η διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται από έναν ουρολόγο - αξίζει να κλείσετε ένα ραντεβού μαζί του εάν εμφανιστούν χαρακτηριστικά συμπτώματα. Κατά την αρχική διαβούλευση, ο ειδικός συλλέγει το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς, ρωτά για τα υπάρχοντα παράπονα και διενεργεί ορθική εξέταση του προστάτη. Μετά από αυτό, συνταγογραφούνται ορισμένες πρόσθετες εξετάσεις, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη διάγνωση του υπάρχοντος τύπου προστατίτιδας και τη συνταγογράφηση κατάλληλης θεραπείας.
Η εξέταση περιλαμβάνει:
- Υπερηχογράφημα (TRUS) των πυελικών οργάνων.
- Κλινική εξέταση αίματος.
- Γενική ανάλυση ούρων.
- Μικροσκοπική ανάλυση έκκρισης προστάτη.
- Επίχρισμα από την ουρήθρα και βακτηριακή καλλιέργεια του εκκρίματος για την παρουσία σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων.
Εάν είναι απαραίτητο, ο ασθενής μπορεί να παραπεμφθεί για πρόσθετες μελέτες: σπερμογράφημα, αξονική τομογραφία (ή μαγνητική τομογραφία) των πυελικών οργάνων.
Σπουδαίος!
Οι πληροφορίες από αυτό το άρθρο δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτοδιάγνωση και αυτοθεραπεία. Για να κάνετε σωστή διάγνωση και να συνταγογραφήσετε θεραπεία, θα πρέπει πάντα να συμβουλεύεστε έναν γιατρό.
Μέθοδοι θεραπείας
Η έλλειψη κατάλληλης θεραπείας για την προστατίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας. Οι ασθενείς συχνά διαγιγνώσκονται με επιπλοκές όπως κυστίτιδα, κυστίτιδα, πυελονεφρίτιδα, υπογονιμότητα και στυτική δυσλειτουργία. Γι' αυτό η σωστή επιλογή θεραπείας είναι εξαιρετικά σημαντική.
Κατά κανόνα, η θεραπεία της φλεγμονής του προστάτη περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, που περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και υποστηρικτική φροντίδα. Σε δύσκολες περιπτώσεις ο ασθενής υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση.
Ως μέρος της φαρμακευτικής θεραπείας, συνταγογραφούνται αντιβιοτικά για να σταματήσει η φλεγμονώδης διαδικασία. Εάν η ασθένεια είναι μολυσματικής-βακτηριακής φύσης, τότε πραγματοποιείται πρόσθετη αντιβακτηριακή θεραπεία.
Επίσης, ως μέρος της φαρμακευτικής θεραπείας, χρησιμοποιούνται φάρμακα για την εξάλειψη των υπαρχόντων συμπτωμάτων. Αυτά θα μπορούσαν να είναι:
- Παυσίπονα.
- Αντισπασμωδικά και μυοχαλαρωτικά.
- Διουρητικά.
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
- Φάρμακα για την ομαλοποίηση της λειτουργίας του προστάτη.
- Φάρμακα για την αποκατάσταση της στύσης.
Είναι υποχρεωτικό να ακολουθήσετε μια σειρά από συστάσεις:
- Πίνοντας αρκετό νερό όλη την ημέρα (1,5–2 λίτρα).
- Ακολουθώντας δίαιτα, αποκλείοντας από τη διατροφή τα πικάντικα, λιπαρά και αλμυρά τρόφιμα.
- Αποβολή αλκοόλ.
Μερικές φορές χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά φυτικά παρασκευάσματα που έχουν βακτηριοκτόνο δράση για την ανακούφιση της φλεγμονής. Ωστόσο, η λήψη αφεψημάτων και αφεψημάτων επιτρέπεται μόνο κατόπιν συνεννόησης με έναν ουρολόγο. Θυμηθείτε ότι οι λαϊκές θεραπείες δεν είναι πανάκεια για την ασθένεια και βοηθούν μόνο στα συμπτώματα, αλλά δεν εξαλείφουν την αιτία.
Ένα σημαντικό συστατικό της θεραπείας είναι το μασάζ του προστάτη. Εκτελείται ελλείψει αντενδείξεων. Η ουσία αυτής της διαδικασίας είναι να αφαιρεθεί η συσσωρευμένη φλεγμονώδης έκκριση από το όργανο. Λόγω αυτού, είναι δυνατή η βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στους ιστούς, η εξάλειψη της συμφόρησης, η τόνωση της τοπικής ανοσίας και η αποκατάσταση της βατότητας των εκκριτικών αγωγών.
Ένας άλλος δημοφιλής τρόπος είναι η χρήση φυσικοθεραπείας. Στον 21ο αιώνα, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς υψηλής ποιότητας σύγχρονη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας χωρίς τη χρήση σύνθετης φυσιοθεραπείας. Με τη βοήθειά του, είναι δυνατή η αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος στα πυελικά όργανα, η ενίσχυση της επίδρασης των φαρμάκων και η εξάλειψη της συμφόρησης. Η θεραπεία χρησιμοποιεί υπερήχους, λέιζερ, θερμικά ή ηλεκτρομαγνητικά αποτελέσματα.
Με παρατεταμένη πορεία της φλεγμονώδους διαδικασίας και μείωση της ανοσίας, ο ασθενής συνταγογραφείται ανοσοθεραπεία. Περιλαμβάνει τη λήψη ανοσοτροποποιητών και συμπλεγμάτων πολυβιταμινών που στοχεύουν στη βελτίωση των προστατευτικών λειτουργιών του σώματος και της συνολικής ευεξίας.
Μερικές φορές ένα συντηρητικό θεραπευτικό σχήμα για την προστατίτιδα δεν φέρνει τα απαραίτητα αποτελέσματα, επομένως ο ασθενής απαιτεί χειρουργική επέμβαση.
Φυσικά, η χειρουργική επέμβαση απαιτεί μακρά ανάρρωση και συχνά προκαλεί μια σειρά από επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της υπογονιμότητας. Γι' αυτό δεν πραγματοποιείται σε νεαρούς άνδρες σε αναπαραγωγική ηλικία.
Συμπτώματα και θεραπεία της οξείας προστατίτιδας
Η οξεία προστατίτιδα χαρακτηρίζεται από ταχεία εμφάνιση και ανάπτυξη. Αξίζει να σημειωθεί ότι εμφανίζεται αρκετά σπάνια - σε περίπου 5% των περιπτώσεων.
Η φλεγμονώδης διαδικασία στον προστάτη αδένα αναπτύσσεται προοδευτικά, επομένως μπορούν να διακριθούν διάφορα στάδια της οξείας μορφής:
- Καταρροϊκός. Η φλεγμονώδης διαδικασία επηρεάζει μεμονωμένους λοβούς του οργάνου και επηρεάζει τη δομή των βλεννογόνων και του υποβλεννογόνιου στρώματος. Ως αποτέλεσμα, εμφανίζεται συμφόρηση στα ωοθυλάκια του αδένα.
- Θυλακιώδης. Εμφανίζεται εστιακή διαπύηση των προσβεβλημένων λοβών.
- Παρεγχυματώδης. Υπάρχει πολλαπλή βλάβη στο όργανο. σχεδόν όλοι οι ιστοί εμπλέκονται στη φλεγμονώδη διαδικασία. Σχηματίζεται ένα απόστημα, το οποίο μπορεί να σπάσει και να απελευθερώσει πυώδες περιεχόμενο στην ουροδόχο κύστη, την ουρήθρα ή το ορθό.
Τα συμπτώματα της οξείας προστατίτιδας περιλαμβάνουν: έντονο πόνο, αυξημένη θερμοκρασία σώματος, ρίγη, άφθονη εφίδρωση και αδυναμία. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκληθεί από διάφορους μικροοργανισμούς. Οι πιο κοινές αιτίες είναι το Escherichia coli, ο Staphylococcus aureus, η Pseudomonas aeruginosa και το Enterobacter.
Η θεραπεία της παθολογίας πρέπει να ξεκινήσει αμέσως μετά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων. Κατά κανόνα, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι δυνατό να αποφευχθούν επιπλοκές και συνέπειες για την υγεία. Στον ασθενή συνταγογραφείται ένας συνδυασμός αντιβιοτικών που είναι αποτελεσματικός έναντι του υπάρχοντος αιτιολογικού μικροοργανισμού. Σε αυτή την περίπτωση, το αποτέλεσμα της θεραπείας παρατηρείται μετά από 2-3 ημέρες. Σε έναν άνδρα, σχεδόν όλα τα συμπτώματα εξαφανίζονται, η διαδικασία της ούρησης ομαλοποιείται και τα σημάδια μόλυνσης εξαφανίζονται.
Ελλείψει απαραίτητης θεραπείας, μπορεί να αναπτυχθεί απόφραξη του ουροποιητικού συστήματος και απόστημα. Τέτοιες καταστάσεις θα απαιτήσουν επείγουσα νοσηλεία και συχνά χειρουργική επέμβαση.
Συμπτώματα και θεραπεία χρόνιας προστατίτιδας
Η χρόνια μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από αργή ανάπτυξη. Τα συμπτώματα είναι ασυνεπή ή απουσιάζουν, έτσι πολλοί άνδρες αγνοούν την παρουσία τους για χρόνια και δεν αναζητούν ιατρική βοήθεια.
Ταυτόχρονα, στην αρχή της ανάπτυξης της παθολογίας, οι ασθενείς σημειώνουν αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας και αυθόρμητες στύσεις. Ωστόσο, ταυτόχρονα εμφανίζονται σημάδια χρόνιας προστατίτιδας, όπως μείωση της διάρκειας της σεξουαλικής επαφής και επώδυνη εκσπερμάτιση. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, τα συμπτώματα γίνονται λιγότερο έντονα, αλλά η επιδείνωση της ευημερίας αυξάνεται. Πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται για έλλειψη πρωινής στύσης, μειωμένη λίμπιντο και αυξημένη εφίδρωση στη βουβωνική χώρα.
Κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης της προστατίτιδας, ένας άνδρας εμφανίζει πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, δυσκολία στην ούρηση και πυρετό. Ωστόσο, άλλα συμπτώματα της παθολογίας μπορεί να απουσιάζουν, γεγονός που συχνά περιπλέκει τη διάγνωση.
Για να γίνει ακριβής διάγνωση απαιτείται ολοκληρωμένη εξέταση, η οποία θα περιλαμβάνει ιατρικό ιστορικό, ορθική εξέταση του προστάτη αδένα και πλήθος εργαστηριακών εξετάσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται πρόσθετες οργανικές μέθοδοι.
Η θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας στη χρόνια μορφή της διαρκεί από 3–4 εβδομάδες έως 6–12 μήνες. Πρωταρχικής σημασίας είναι η εξάλειψη των αιτιών της φλεγμονώδους διαδικασίας στον προστάτη αδένα. Διαφορετικά, δεν θα είναι δυνατό να αποκλειστεί η υποτροπιάζουσα φύση της παθολογίας.
Προληπτικά μέτρα
Για την πρόληψη της προστατίτιδας στους άνδρες, συνιστάται η διόρθωση του τρόπου ζωής και η εγκατάλειψη κακών συνηθειών. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι εάν οι παράγοντες που προδιαθέτουν για την ανάπτυξη της νόσου επιμένουν, είναι πιθανή η επανεμφάνισή της. Βασικό ρόλο στην πρόληψη παίζει η σωστή διατροφή, ο επαρκής ύπνος και η σωματική δραστηριότητα και η τακτική σεξουαλική ζωή.
Επιπλέον, οι ουρολόγοι συμβουλεύουν να ακολουθήσετε τις ακόλουθες συστάσεις για την αποφυγή φλεγμονής του προστάτη αδένα:
- Αποφύγετε την υποθερμία.
- Όταν εργάζεστε καθιστικά, κάντε τακτικά μικρά διαλείμματα και ελαφριές προθέρμανση.
- Συμπεριλάβετε τη σωματική δραστηριότητα και το περπάτημα στη ρουτίνα σας.
- Κανονικοποιήστε τη διατροφή σας και απαλλαγείτε από τη δυσκοιλιότητα (καλύτερα να συμβουλευτείτε έναν ειδικό σχετικά με το υπάρχον πρόβλημα).
- Έχετε τακτική σεξουαλική ζωή με έναν τακτικό σύντροφο.
- Μετά από 40 χρόνια, υποβληθείτε σε ετήσιες προληπτικές εξετάσεις με ουρολόγο.
Και, φυσικά, αξίζει να θυμάστε ότι εάν εμφανιστούν σημάδια προστατίτιδας, θα πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξαλειφθούν οι επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία.